Oswajanie i rozmnażanie

Zakładanie fermy nutrii wiąże się z planowaniem rozpłodu zwierząt. Nutrie bardzo przywiązują się do siebie, co nieco utrudnia hodowcom pracę podczas zestawiania rodzin. Niektóre samice obcują stale z jednym partnerem i nie pozwalają się pokryć przez innego. Najłatwiej zestawić grupy młodych samic blisko spokrewnionych ( sióstr ) lub odchodowanych we wspólnej zagrodzie po odsadzeniu od matek. Zżyte ze sobą samice umieszcza się równocześnie we wspólnej zagrodzie, w takiej liczbie w jakiej mają pozostać przez cały czas użytkowania rozpłodowego, na miesiąc lub wcześniej przed datą zamierzonego ich krycia. Wymagane jest, aby samiec był bardziej wyrośnięty i starszy przynajmniej o dwa miesiące od swoich partnerek

Dojrzałość płciową nutrie osiągają w wieku 4-6 miesięcy, ale do rozpłodu nie powinny być przeznaczone wcześniej niż przed ukończeniem 7-8 miesięcy u samic i 8-9 u samców. Masa ciała zwierząt w momencie ich użytkowania rozpłodowego nie powinna być mniejsza niż 3,5 kg. Nutria jest zwierzęciem wielorujowym i może wydać dwa mioty w ciągu roku. Cykl płciowy u samic trwa 17-35 dni, ruja od dnia do 5. U samicy karmiącej pojawia się w 1-3 dni po urodzeniu młodych, a następna o 25-30 dni później i dalsze z kolei także co tyle samo dni.

Rozróżnia się trzy metody rozpłodu :

         rozpłód parami

         haremowy

         kierowany

Rozpłód parami polega na stałym trzymaniu nutrii parami ( po 1 samicy i 1 samcu ) we wspólnej zagrodzie. Jest to najprostsza metoda, zalecana dla początkujących hodowców. Ujemną stroną są wysokie koszty urządzenie fermy wynikające w dużego rozdrobnienia zagród albo niepełnego wykorzystania miejsca w dużych zagrodach. Największą wadą jest duża liczba samców co ze względu na koszty ich utrzymania wydatnie obniża opłacalność produkcji.

Rozpłód haremowy polega na trzymaniu w jednej zagrodzie ( lub klatce ) 2-5 samic wspólnie z 1 samcem, który stale z nimi przebywa. Umożliwia ona lepsze wykorzystanie zagród i samców, a ponadto w największym stopniu zmniejsza nakład pracy. Rozpłód zwierząt odbywa się bowiem praktycznie bez ingerencji hodowcy, którego czynności ograniczają się jedynie do kojarzenia rodzin oraz do odnawiania stada. Wadą są głównie nieregularne terminy porodów, z czym wiążą się straty w pogłowiu samic wynikające z nadmiernej ich eksploatacji. Metoda ta nie zdaje egzaminu, jeśli ferma jest nastawiona wyłącznie na produkcję skór.

Rozpłód kierowany polega na trzymaniu samic i samców osobno. W jednej zagrodzie może przebywać 1-5 samic. Samce trzymane są indywidualnie w osobnych zagrodach. Krycie samic ( przenosi się je do samców lub odwrotnie ) odbywa się tylko w określonych terminach, stosownie do sezonu ubojowego. Dzięki temu możliwe jest zachowanie odpowiedniego cyklu produkcyjnego, zapewniającego dobrą jakość produkowanych skór. Na jednego samca przypada 6-12 samic. W porównaniu do wcześniejszych metod wadą jest większa pracochłonność.